Þórbergur Þórðarson hófst handa við það upp úr 1950, að rita „sanna sögu” um „minnstu manneskju á Íslandi”. Afraksturinn varð Sálmurinn um blómið; ein frumlegasta bók sem gefin hefur verið út á íslensku.

Sagan varpar ljósi á samskipti Guðs, Sobbegga afa og Lillu Heggu, íslenskt samfélag eftirstríðsáranna og takmarkalausa sannleiksleit persónanna, sem er einlæg og fyndin í senn.