Ένα πολυφωνικό αφήγημα, ένα ψηφιδωτό μετα-μυθιστόρημα για έναν ολόκληρο τόπο και για τους ανθρώπους του.

"έλα τζαί η γιαγιά σου έννεν' καλά", ετηλεφώνησέν μου η Μύντα πριν λλίον, "μάνταμ, μαντάμ, γρήγορα η γιαγιά έφτυσεν γαίμαν", έκαμεν εμετόν γαίμαν, έτσι μου 'πεν, ήμασταν στην ψησταριάν με την Αγάθην, ο κόσμος πολλύς, που να έφευκα τζείνην την ώραν; ετηλεφώνησα στον θκειόν σου να πάει να την φέρει κάτω, νναι λαλώ σου, επήεν, εν με εκάνεν η στεναχωρία μου, το τηλέφωνον απάντησέν μου το η θκειά σου, "κόρη, γλήορα δώσ' μου τον αρφόν μου", είπα της άλλα που να καταλάβει, "τι κάμνεις, Μαρούλλα μου;" άρκεψεν, τζαί ότι επήαν στες ελιές, τζαί έτσι, τζ' αλλιώς, είσεν όρεξην για κουβένταν, "δώσ' μου τον, κόρη, τζ' η μάνα μας έννεν' καλά", έτοιμη ήμουν να της βάλω τες φωνές, ευτυχώς εκατάλαβέν το τζαί εφώναξέν του, έστειλα τον λαλώ σου τζαί εφέραν την στο νοσοκομείον, πάμεν τζαί εμείς τωρά, εννά 'ρτεις;"

Με αφορμή μια γιαγιά που μόλις έχει πεθάνει ξετυλίγεται ένα κουβάρι ιστορίες. Και από τη γιαγιά στην οικογένεια αλλά και στο μικρό χωριό και στον τόπο όλο -ο τόπος εδώ η Κύπρος-, ιστορίες που θυμίζουν ιστορίες του καθενός μας, για ζωή, έρωτα, θάνατο, για πολέμους και προσφυγιά και επιστροφή. Παλιές και καινούριες ιστορίες, στην κοινή ελληνική αλλά και στην κυπριακή διάλεκτο. Μπλεγμένοι οι άνθρωποι, οι ηλικίες, οι εποχές και οι τοποθεσίες, ένα κουβάρι που ξετυλίχτηκε και ξετυλίγεται ακόμα, κάποτε μπερδεύονται, μπερδεύεσαι και εσύ, ποια είναι η δική σου ιστορία, ποια του άλλου, ποια η συνέχεια, ποιο το τέλος, έχει καμιά σημασία άραγε; Μαζί με αυτές παραθέματα από εφημερίδες, πραγματικά και φτιαχτά, συνταγές, σχέδια παιδικά, δημοτικά τραγούδια, μοιρολόγια, ποιητάρικα, άλλα ποιήματα και πολλές φωτογραφίες.

Το κουβάρι ονομάστηκε τελικά Ένα αλπούμ ιστορίες (αλπούμ λέγεται το άλμπουμ στην Κύπρο).

"αλήθεια εσκέφτηκες ποττέ πόσο παράξενα μπλέκουνται σε τούτα τα παλιά αλπούμ άθρωποι, ηλικίες, εποχές τζαι τόποι; σαν ένα κουβάρι πλεγμένο, αλλά τζαι η ζωή του καθενού μας έννεν ένα κουβάρι, ένα κουβάρι ιστορίες; που κάποτε θθυμόμαστεν τες, διηγούμαστεν τες, ακούει τες κάποιος, γοητεύκεται που τούτες, αρπάσει τες, κλέβκει τες χωρίς να μας ρωτήσει πολλές φορές, εν’ πάνω που τες δυνάμεις του να αντισταθεί, γράφει τες, βάλει τους τζαι ένα μικρό τίτλο, "αρκατένον, το", "ο Εθνάρχης", "θκυο ασσελιές τόπος", τζαι γίνονται σαν μιαν ιστορία, η ιστορία του καθενού μας ή η ιστορία ούλλων μας."

Ένα κουβάρι ιστορίες ~ Αρκατένον, το ~ Λοιπόν χρωστείτε να σας πω ~ Ο Εθνάρχης, ο Στρατηγός, μια Παναγιά τζαί ο Γκαγκάρης ~ Ξεθάφκουμεν τους πόναν τόπον για να τους θάψωμεν σε έναν άλλον ~ Θκυό ασσελιές τόπος ~ Φωτογραφίες ~ "Που τους άλλους" ~ Ξιμαρισμένοι τζαί παττάληες ~ Μα εμαράζωσες για την ομάδαν μας; ~ Ο βίλλος εσηκώθηκεν ~ Γιατί εν' μωρόν τζαί θέλω το ~ Μα, Κωστάκη μου, περιπαίζεις με; ~ Ένας φεύκει άλλος έρκεται ~ Ένα αλπούμ ιστορίες

Η διαδρομή του Αλπούμ ~ Σημειώσεις και σχόλια ~ Γλωσσάρι