Derviş Yunus Emre

Derviş Yunus Anadolunun bağrında gelmiş; fakat kelimenin tam anlamıyla bir kutlu iksir, eşine rastlanmayan bir şifa gibi doğmuştur. Bu kutlu şifa bugün bile tesirinden bir şey yitirmemiştir.

Anadoluda 13. Yyda kavganın, kıyamın, bölücülüğün, isyanın ve haksızlığın zirveye çıktığı bir dönemde derviş yunus da tekke terbiyesinden sonra, aşk ile yola çıkmıştır. Diyar diyar gezerek, ömrünü insanları irşada adamış ve bunda da muvaffak olmuştur. İnsanlara nefretin acizliği yerine sevginin yüceliğine, bencilliğin çirkinliği yerine paylaşmanın güzelliğine ulaşmanın yolunu göstermiştir.

Şeyh Ahmet Yesevinin Türkistan ellerinden üflediği kutlu nefes, Anadoluda Hacı Bektaşi ile yayılmış, Yunus emre ile zirveye çıkmıştır. Yunus Emre sevgiyi, hoşgörüyü, paylaşmayı ve kanaati ilmek ilmek, nakış nakış işlemiştir Anadoluya ve Anadolu insanının gönlüne. Öyle ki desenleri bugün bile hala ilk günkü canlılığından bir şey kaybetmemiştir.

Yunsun kendisi de şiiri de hakikatin bir aynası niteliğindedir. Onun felsefesi şiirinde hala canlıdır. Allah ve peygamber sevgisi, insan kıymeti, hakikat, aşk ve hoşgörü her şiirinde ana unsurdur. Bugün sadece Anadoluda değil bütün dünyada itibar gören ender kıymetlerdendir. Çünkü onundeğeri amacında gizliydi.

“Ben gelmedim dava için
Benim işim sevgi için.”
(Arka Kapak)