Opowiadanie z tomu Byliśmy w Oświęcimiu z roku 1946 Tadeusza Borowskiego przedstawia tragiczne wydarzenia, jakie miały miejsce w niemieckich obozach koncentracyjnych latem 1944 roku. Kiedy Niemcy zaczynają przegrywać, do obozu w Oświęcimiu dziennie przybywa nawet 20 000 ludzi. Codzienność życia obozowego stale zderzała się z atmosferą grozy i strachu. Niemcy dokonują eksterminacji całych narodów, w obliczu czego śmierć pojedynczego człowieka wydaje się nie mieć żadnego znaczenia. A jednak człowieczeństwa nie da się w ludziach po prostu zabić.