Heb jij de krant al drie keer uit en je mail bijgewerkt voor je afspraak arriveert? Of ben jij juist degene die anderen altijd laat wachten omdat je weer eens te laat van huis bent gegaan? Wat zegt het eigenlijk over jou als je te laat of juist te vroeg bent?

Vera Spaans schreef hier voor Het Parool een artikel over, maar kwam er algauw achter: het volledige verhaal over te vroeg of te laat komen gaat nooit in één stuk passen. Want het zegt niet alleen iets over de psychologie van mensen, maar ook over onze cultuur. Hoe dit allemaal precies in elkaar steekt, onderzoekt Vera Spaans in dit boek.

Zijn mensen die op tijd komen totale neuroten of controlfreaks, of gewoon mensen die er gelukkig van worden om niet bezweet ergens aan te komen? Klopt het dat mensen die vroeg komen vaak aardiger worden gevonden en dat laatkomers sneller worden vergeven naarmate ze aantrekkelijker zijn? En waarom komen mensen eigenlijk te laat? Voelen ze zich dan verheven boven de persoon met wie ze een afspraak hebben, of kunnen ze gewoon niet anders? En waarom missen notoire laatkomers toch maar zelden een vliegtuig?

Naast de psychologie kijkt Spaans ook naar de culturele aspecten. Hoe werkt het bij zakendeals en in het diplomatieke verkeer: waarom komen wereldleiders graag te laat? Hoe vaak mag je te laat komen voordat je ontslagen wordt? En hoe Duits is het woord pünktlich eigenlijk?