Czarne Stopy to książka przygodowa, która przez dziesięciolecia uczyła młodych ludzi podstawowych wartości. Honor, odwaga, obowiazek, uczciwość, szlachetność i wiele innych to przymioty, które w dzisiejszym konsumpcyjnym świecie zaginęły.

Jej akcja toczy się w latach 50-tych w Górach Świętokrzyskich, na harcerskim obozie w miejscowości Mąchocice. Chłopcy z pięciu harcerskim zastępów: PIHM (skrót od Państwowy Instytut Hydrologiczno-Meteorologiczny), Żurawie, Białe Foki, Kontiki oraz zgrany zastęp Czarnych Stóp wyruszają na letni obóz harcerski w Góry Świętokrzyskie. Dla zastępowego Maćka Osy i jego gromadki najmłodszych harcerzy, dla Marka, Fobusza, Felka i małego No-Bo to pierwsze samodzielne wakacje.
Pierwsze ognisko, pierwsze podchody, pierwsze nocne alarmy. Trzydzieści dni życia obozowego na zboczu Diabelskiego Kamienia wypełniają wspaniały przygody, zabawne pościgi, ćwiczenia spostrzegawczości, strachy i niespodzianki. Podczas tropienia harcerze trafiają na ślad tajemniczej postaci Leśnego Oka, która z gąszczy obserwuje poczynania chłopców. Bohater książki, Marek Osiński, chłopiec samotny i nieszczęśliwy, odnajduje w czasie tych pierwszych harcerskich wakacji przyjaźń, optymizm i wiarę w siebie.

Książka ta, napisana przez Sewerynę Szmaglewską trzydzieści lat temu, bawiła kilka pokoleń czytelników, doczekała się osiemnastu wydań i wersji filmowej (w 1987 r. miała premierę jej ekranizacja w reżyserii Waldemara Podgórskiego i jak powieść nosi tytuł Czarne Stopy), a w roku 1973 ukazał się dalszy ciąg przygód sympatycznych harcerzy w książce zatytułowanej Nowy ślad Czarnych Stóp.