Wspólny pokój był debiutem powieściowym Zbigniewa Uniłowskiego. Utwór zalicza się do gatunku powieści z kluczem, w której pod zmienionymi nazwami przedstawione są prawdziwe osoby. Akcja powieści, zawierającej wątki autobiograficzne, dzieje się w środowisku warszawskiej cyganerii artystycznej przełomu lat 20. i 30. XX wieku, zwłaszcza związanym z Kwadrygą. Ze względu na naturalistyczne opisy ubogiego życia studentów i śmiałe wątki erotyczne powieść wywołała skandal, a pierwsze wydanie zostało skonfiskowane przez cenzurę.

Konwencja powieści inicjacyjnej

Młody literat Lucjan Salis wraca po pół roku nieobecności do Warszawy. Czas, który bohater spędził w zakopiańskim sanatorium, sprawił, że nabrał on krytycznego dystansu do środowiska literackiego skupionego wokół kawiarni "Mała Ziemiańska". Poprzez jego refleksje i perypetie Uniłowski krytykuje kolegów i koleżanki po piórze oraz opisuje drastyczne różnice społeczne przedwojennej Warszawy.