1890 yılında Şam'da doğan Refi' Cevad Ulunay, Galatasaray Lisesi'nden mezun olduğu 1909 yılından itibaren, ölümüne kadar kalemini elinden bırakmamış Türk basınının en velut ve nev-i şahsına münhasır isimlerinden biridir.

Gazetecilik hayatına II. Meşrutiyet döneminde Alemdar gazetesi ile başlamıştır. Dönemin siyasi çalkantıları içinde İttihat ve Terakki'ye muhalefeti ve Millî Mücadele dönemindeki tutumu nedeniyle, Cumhuriyet'in ilanıyla birlikte "Yüzellilikler" listesine dahil edilerek yurtdışına sürgün edilmiştir (1924).

1938 yılında çıkan af kanunuyla Türkiye'ye dönen Ulunay, Yeni Sabah ve 1953 sonrasında Milliyet gazetesindeki köşe yazılarıyla (özellikle "Takvimden Bir Yaprak" köşesiyle) geniş kitlelerce tekrar okunmaya başlanmıştır. Siyasi geçmişinden ziyade; eski İstanbul'un külhani hayatını, kabadayılarını, aşklarını ve gündelik yaşam kültürünü kendine has, lezzetli ve nostaljik bir üslupla aktardığı eserleriyle edebiyatımızda iz bırakmıştır.

Refi' Cevad Ulunay, 4 Kasım 1968'de vefat etmiş ve vasiyeti üzerine Konya'da, Mevlânâ Türbesi'nin karşısındaki Üçler Mezarlığı'na defnedilmiştir.